[ SF ] เขาชนไก่หัวใจโดนเธอ – Krisyeol

Short Fic :: เขาชนไก่หัวใจโดนเธอ [ Krisyeol ] 

Author ::  KrisYeol_MAMA

Tag : #KYเขาชนไก่หัวใจโดนเธอ

 

 

 

 

“ขำเหี้ยไรสัดติ๊ …” ใบหน้าจิ้มลิ้มในชุดนักศึกษาวิชาทหารที่นั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดยกกระจกอันเล็กในมือขึ้นมาส่องแล้วส่องอีกด้วยความไม่มั่นใจในผมเกรียน รด.ของตัวเอง บวกกับเสียงหัวเราะของไอ้เพื่อนสนิทตัวดีนี่แม่งโคตรเสียความมั่นใจบอกตรงๆ

 

 

 

“ทรงผมมึงแม่งโคตรฮา ฮ่าๆๆๆ” ใบหน้าหล่อเหลาของคนตัวสูงกว่าระเบิดหัวเราะออกมาหลังจากแอบขำอยู่นานบนรถทหารรับส่งจากโรงเรียนไปยังค่ายฝึกทหารเขาชนไก่สาขาเกาหลี #ทุ้ย

 

 

 

“มันก็ทรงเดียวกับมึงป่ะสัด ..” เสียงเล็กเอ่ยหัวเสียก่อนจะยกมือตบเกรียนเพื่อนตัวสูงไปหนึ่งทีดัง “แป่ก”

 

 

 

“บอกหลายทีแล้วว่าอย่าเล่นหัวไง เดี๋ยวเหอะมึง” แขนยาวตวัดล็อคคอเพื่อนที่นั่งข้างๆเข้ามารัดแน่นจนเจ้าตัวดิ้นพล่านๆ ท่ามกลางเสียงหัวเราะของเพื่อนในกลุ่มคนอื่นๆ ที่นั่งเกรียนสลอนเรียงกันเป็นระเบียบ

 

 

 

“เหี้ย! อ่ะ แค่กๆ  ปล่อยกู” มือเล็กคว้าขยำเอาผมสั้นๆของคนชิดใกล้ดึงทึ้งจนอีกคนร้องระงมก่อนที่เหตุการณ์จะกลับมาสงบอีกครั้ง นั่นคือคนตัวเล็กยกกระจกลายคิตตี้สีชมพูอันน้อยขึ้นมาส่องแล้วส่องอีกอย่างเสียความมั่นใจ และอีกคนที่นั่งขำไม่หยุด

 

 

 

            เพราะ “ชานยอล” เพื่อนสนิทของเขานั้นห่วงหล่อจะเป็นจะตายยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด ขึ้นมัธยมปลายมาหนึ่งสัปดาห์ต้องเรียนวิชานักศึกษาวิชาทหารตามหลักสูตร ทรงผมที่บรรจงเซ็ตมาอวดสาวทุกวันจำเป็นต้องตัดสั้นไถเกรียนโล้นไปหมด

 

 

 

“จิ๊ แม่ง! แล้วทำไมมึงยังดูดีวะติ๊” ร่างเล็กสะพายกระเป๋าเป้อันใหญ่เดินสะบัดหน้ามองคนนั้นคนนี้ด้วยความหงุดหงิด แต่สุดท้ายสายตาก็มาจบอยู่ที่เพื่อนร่างสูงที่จัดที่นอนอยู่ข้างๆ กระเป๋าใบหนักทุ่มลงกับพื้นที่นอนฟูกอย่างหงุดหงิด

 

 

 

ทรงผมก็ทรงเดียวกัน ทำไมแม่งยังหล่อ นี่ถามเลย กูข้องใจสุดๆ!

 

 

 

..ปกติกูก็หล่อนะเว่ย แต่ต้องเป็นตอนมีผมป้ะ แล้วดูตอนนี้แม่งเกรียนโล่งโปร่งสบายขนาดนี้ กูร้องไห้ก่อนได้ไหมล่ะ TvT

 

 

 

“เชี่ย ฮ่าๆๆๆๆ มึงชื่อติ๊อ่อวะ? แม่งโคตรตุ๊ด ฮ่าๆ” เพื่อนต่างห้องที่เดินผ่านมาปล่อยเสียงหัวเราะจนคนอื่นๆเกือบยี่สิบคนในห้องหันมามอง

 

 

 

“กูชื่อคริส แล้วเนี่ยเพื่อนกู ชื่อลดา” คริสคล้องคอเพื่อนตัวดีเข้ามาแนบกายก่อนจะพูดเสียงดังแก้แค้นบ้าง

 

 

 

“ลดาพ่อง!! กูชื่อชานยอลโว้ย”  ลดาเหี้ยไร๊! ใครให้มึงเรียกต่อหน้าคนอื่นเนี่ยห้ะ ตุ๊ดสัด =/////=

 

 

 

“เมื่อไหร่ที่มึงเรียกกูติ๊ กูก็เรียกมึงลดา ดีหน่อยที่ติ๊นี่เป็นชื่อที่มึงเสือกตั้งให้กูนะ แต่มึงปฏิเสธได้หรอวะว่าไม่ใช่ชื่อมึง ฮ่าๆ น้องลดา” มือกว้างลูบหัวเกรียนของเพื่อนอย่างเอ็นดู

 

 

 

“หุบปากไปเลย! กูจะฟ้องอาม่ามึง ว่ามึงแกล้งกู!” ตาโตถลึงใส่ อ้าปากพะงาบๆ คำด่ามันพุ่งเข้ามาในหัวรัวๆ จนไม่รู้จะด่าอันไหนก่อนดี

 

 

 

อาม่านะอาม่า! ก็ตอนแม่ท้องหมออัลตร้าซาวด์ว่าเขาเป็นผู้หญิงเพราะนอนหนีบจูจู้อยู่ อาม่าเลยตั้งชื่อเขาว่าน้องลดารอตั้งแต่ยังไม่คลอด ตั้งตามนางเอกละครคนโปรดสมัยนั้น พอคลอดออกมาเป็นผู้ชายก็ยังไม่ยอมเลิกเรียกอีก โดนไอ้เพื่อนบ้านี่มันล้อมาตั้งแต่เด็กจนโต

 

 

 

…เสือกอยู่บ้านข้างกัน พ่อแม่ดันเป็นเพื่อนกันอีก ลูกเกิดมาเลยเป็นเพื่อนกันโดยไม่ได้นัดหมาย หนีมันไปไหนไม่พ้นหรอก  =*=

 

 

 

“ฮ่าๆ เอาน่าๆ แล้วมึงจะกังวลอะไรนักหนากับหัวเกรียนเนี่ยห้ะ แม่งก็ตัดกันทั้งบางอ่ะ” ร่างสูงปล่อยให้เพื่อนตัวเล็กเป็นอิสระก่อนจะกลับมาจัดที่นอนให้เข้าที่  มือหนาฉวยกระจกอันเล็กในมือเพื่อนเข้ามาส่องซ้ายทีขวาที

 

 

 

แหม่ะ! คนอย่างพี่คริสโกนหัวยังหล่อเลยครับ เกิดมาหล่อนี่มันพูดยาก

 

 

 

“ก็มันไม่ชินอ่ะ มันเกรียน มันสั้น มันเย็น มันไม่เกาหลี มันไม่ใช่พี่ชานยอลสุดหล่ออ่ะ กูรับไม่ได้อ่ะ” สองมือกุมหน้าก่อนจะทรุดลงคุกเข่านั่งราวกับโลกกำลังร่ำไห้กับความหล่อที่จากไปของพี่ชาน

 

 

 

“ไหนดูซิ..” คริสนั่งลงให้ระดับตัวเท่ากันก่อนจะเชยปลายคางมนขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงใกล้ๆอย่างพิจารณา คนที่นั่งอยู่ก่อนได้แต่เบิกตาโพลงตัวแข็งทื่อกับความรู้สึกแปลกๆบางอย่างอีกแล้ว

 

 

 

ตึ่กตั่ก  ตึ่กตั่ก …. อะไรวะ อาการแปลกๆ มันมาอีกแล้วสิให้ตาย หัวใจเต้นทำไมเนี่ย!

 

 

 

“แบบนี้ก็น่ารักดี…” มือหนาลูบหัวกลมโยกเบาๆไปมาสองสามครั้งก่อนจะยิ้มบาง ใบหน้าหล่อเหลาที่ลอยอยู่ตรงหน้านี่มันอันตรายบอกไม่ถูกเลย

 

 

 

..ไปไกลๆกูเลยได้ป่ะล่ะ

 

 

 

มันชมว่าน่ารักแล้วทำไมต้องอยากจะยิ้ม ยิ้มหวานๆ เลย บ้าหรอ ไม่นะไม่ คนอย่างพี่ชานต้องหล่อสิ! ทำไมในนี้มันร้อนจังวะ ไม่ๆ มันร้อนเพราะลมหายใจของไอ้โย่งนี่มันเป่ารดจมูกอยู่เนี่ย

 

 

 

มึงจะหายใจออกเอาอากาศเสียมาให้กูหายใจเข้าไปต่อ มึงจะฆ่ากูหรอ ไอ้ฆาตกร!!!

 

 

 

“ไปไกลๆเลย! ร้อน” มือบางผลักเพื่อนจนหงายหลังก่อนจะลุกพรวดขึ้นแล้วหยิบหมวกขึ้นมาใส่

 

 

 

“อะไรของมึง พัดลมโกรกอยู่บนหัวเนี่ย เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายอย่างกับผู้หญิงเมนส์มา ..น้องลดาเมนส์มาหรอจ้ะ ฮ่าๆๆๆ” มือกว้างยกขึ้นบีบจมูกรั้นพูดทิ้งท้ายก่อนจะวิ่งหลบหมอนที่ปาตามหลังมาออกไป

 

 

 

“เชี่ย….” มือบางยกขึ้นจับจมูกตนเองด้วยความรู้สึกที่หลากหลายผสมปนกันไปหมด

 

 

 

“ยิ้มทำเหี้ยไร เป็นบ้าหรอ!” มือเล็กยกกระจกคู่ใจขึ้นมาส่องอีกครั้ง เห็นหน้าตัวเองยิ้มเพราะไอ้ติ๊มันชมว่าน่ารักแล้วหงุดหงิด หงุดหงิดๆๆๆๆ ยิ้มทำไมเนี่ย โอ้ยยยยยยยยยยย

 

 

 

วิ่งๆๆๆๆ วิ่งออกไปกลางแดดจัดโดยที่ยังไม่ถึงเวลาเรียกรวมตัวด้วยซ้ำ วิ่งออกไป! ออกไปตากแดด ให้หน้าดำ แก้แค้นตัวเอง ฮึ่ยยยยยยยยยยยย

 

 

 

“กูเป็นบ้าไรเนี่ยยยยยย แฮ่ก แฮ่ก” สองมือยกขึ้นมาลูบหัวเกรียนๆที่มันร้อนแดดเหงื่อเปียกโชก แม่งผมเกรียนติดหนังหัวแล้วกูต้องทากันแดดที่หัวไหม ร้อนชิบหาย!

 

 

 

“นั่นดิฮ่ะๆ มึงเป็นบ้าอะไร ฮ่าๆๆๆ” คริสยืนพิงต้นไม้กอดอกขำขันกับท่าทางบ้าๆบอๆ ของเพื่อน  ช่วงนี้น้องลดาบ้าบอของเขานั้นมันเป็นอะไรก็ไม่รู้ ผีเข้าผีออก

 

 

 

บางครั้งไปเดทกับสาวมันก็หาว่าได้หญิงแล้วทิ้งเพื่อน พอไปอยู่ใกล้ๆมันก็ทำท่าเหมือนหงุดหงิดรำคาญไม่ให้ใกล้ แม่งต้องการอะไรจากสังคมก็ไม่รู้ครับ

 

 

 

“เสือก!!” เสียงเล็กตะโกนใส่หน้า

 

 

 

“ถามดีๆ แม่งกวนตีน” ขายาวสาวเข้าไปใกล้ก่อนจะล็อคคออีกคนเข้ามารัดแน่นๆ แกล้งให้หายใจไม่ออกเหมือนอย่างที่ทำประจำด้วยว่าอีกคนตัวเล็กกว่า แรงสู้ก็น้อยกว่า เวลามันดิ้นพล่านๆแล้วสะใจพิลึก ตัวอย่างกับชิวาว่า ทำตัวเป็นกองหน้าเหมือนพิทบูล 

 

 

 

“ไอ้คริส! ปล่อยกู๊!! อ่อกๆ แค่กๆ พ่อมึงเป็นบิ๊กโชว์หรอห้ะ เอะอะล็อคคอ เอะอะจับทุ่ม สัด!” ร่างเล็กดิ้นพล่านก่อนจะกระโดดตบหัวเพื่อนทันทีที่เจ้าตัวปล่อยให้เป็นอิสระแล้ววิ่งหนีไปเพราะรู้ว่าคริสไม่ชอบให้ใครเล่นหัว

 

 

 

“เหี้ยชาน มึง!” ขายาววิ่งตามไปก็พอดีกับเวลาเรียกรวมทันที

 

 

 

            ท่ามกลางหอประชุมที่มีนักศึกษาวิชาทหารมารวมกันจากทั่วทุกสารทิศ เด็กหนุ่มมัธยมปลายมากหน้าหลายตาจากหลายโรงเรียนต่างพากันทำความรู้จักตามกลุ่มที่ถูกจัดแบ่ง

 

 

 

“คริสมึงได้กลุ่มไหนวะ” ชานยอลชะเง้อถามเพื่อนที่กำลังแกะฉลากจับกลุ่มอย่างกังวล เพราะนอกจากคริสแล้วเขาก็ไม่สนิทกับใคร และที่สำคัญไม่มีใครดูแลเอาใจเขาดีเท่ามันอีกแล้ว

 

 

 

“กลุ่ม …กระต่ายน้อยอิ๊อิ๊ …เหี้ยไรวะ = =?” คิ้วหนาขมวดกับชื่อกลุ่มที่มันแสนจะคิกขุ

 

 

 

“เยสสส!!! กูอยู่เหมือนกันเลย กูรอดแล้ว!” เพื่อนตัวเล็กกระโดดกอดคอเพื่อนสนิทอย่างดีใจในขณะที่คนถูกกอดได้แต่ยืนยิ้มอยู่อย่างนั้น

 

 

 

…โตเป็นควายแล้วยังใช้แป้งเด็กอยู่อีก กลิ่นเดิมตั้งแต่เด็กเลยนะ

 

 

 

“ดีใจหรอ” คริสอมยิ้มพลางมองคนชิดใกล้ที่เอาแต่กระโดดเหยงๆ จนหัวหวิดจะโขกปากเขาแตก

 

 

 

“เออดิ ฮ่าๆ”

 

 

 

“มากไหม..” ดวงตาคมจริงจังจดจ้องพอดีกับที่อีกคนเงยหน้าขึ้นมา ร่างบางชะงักก่อนจะคลายสองแขนออกแล้วเบือนหน้าหนี

 

 

 

“ก็..งั้นๆอ่ะ…”

 

 

 

            กิจกรรมการผจญภัยแต่ละฐานหนักหนาสาหัสตั้งแต่วันแรก ชานยอลก็ทำบ้าง งอแงบ้าง ขอขี่หลังหรือให้คริสไปเอาน้ำเอาขนมมาให้กินบ้าง

 

 

 

“อ้าวคริส! เจอกันอีกแล้ว ร้อนจังเลยขอน้ำหน่อยได้ไหม” ดวงตากลมจ้องคนสองคนตรงหน้าเขม็ง คนตัวเล็กหน้าหวานต่างห้องที่คริสเคยแอบชอบเดินมาทักทาย ไอ้สูงนั่นแม่งก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่จนปากจะฉีกถึงรูหูอยู่ละ นั่น นั่นไง กูบอกเอาน้ำมาให้กู พอไอ้น่ารักนั่นมาขอก็เอาให้เลย ไอ้ ไอ้คนทิ้งเพื่อน ฮึ่ยยยยยยยย  ไหนมึงบอกเลิกชอบแล้วไง กู กู กูแบบโมโห หิว หิวน้ำนะเว่ย คุยไรกันสวีทหวานแหววขนาดนั้น ร้อนโว้ย!!

 

 

 

..แล้วกูเป็นบ้าอะไรวะเนี่ย !

 

 

 

“มึงชอบเขาอยู่หรอ?” เสียงห้าวเอ่ยถามหลังจากที่เพื่อนสนิทไปเอาน้ำมาให้ใหม่

 

 

 

“เลิกชอบนานแล้ว”

 

 

 

“จริงนะ” ตากลมตวัดจ้อง

 

 

 

“ถามทำไมวะ…หึงกูหรอ?” ใบหน้าหล่อเหลาหันมาใกล้ จดจ้องเข้าไปในดวงตาหม่นๆ ดวงนั้นด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม

 

 

 

“หึงพ่องดิ่ สัด” เสียงห้าวขู่ฟ่อก่อนจะยกน้ำดื่มรวดเดียวแล้วลุกขึ้นปัดตูดจนฝุ่นกลบ เตรียมตัวเข้าฐานต่อไป

 

 

 

“แต่เขาเพิ่งเลิกกับแฟน แล้วเหมือนจะจีบกูยังไงไม่รู้”

 

 

 

“มึง… มึงก็เคยชอบเขานี่..คบกันก็ไม่เห็นแปลก” ชานยอลพูดแค่นั้นก่อนจะเดินออกไป วันทั้งวันเพื่อนสนิทก็สังเกตอาการที่แปลกๆ ไปของอีกคน แต่นี่ไม่ใช่อาการที่แปลก ไม่รู้ว่าเขาคิดไปเองหรือเปล่าว่าอาการหงุดหงิดเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายเหมือนสาวเมนส์มาของชานยอลแบบนี้จะเป็นตลอดช่วงที่เขามีแฟนหรือมีคนเข้ามาคุย ถ้าไม่ใช่เพื่อนสนิทกันก็คงคิดว่าหึงแล้วล่ะ!..

 

 

 

–  ตกดึก –

 

 

“เห้ยคริส ชานยอล! ออกไปร้านเหล้ากันไหมวะ กูถามรุ่นพี่มา แถวค่ายนี่มีร้านเด็ดว่ะ” ขาเที่ยวอย่างจงอินเดินมาชวนสองคนที่ง้องอนอย่างกับแฟนกันอยู่ตรงฟูกนอน

 

 

 

“กูไม่…”

 

 

 

“กูไป!”  ชานยอลตอบแทรกขึ้นมาก่อนจะลุกขึ้นหยิบกระเป๋าตังค์

 

 

 

“อะไรของมึง ไม่ให้ไป เหล้าเข้าปากแล้วบรรลัยตลอด”

 

 

 

“กูจะไป มึงไม่ไปมึงก็นอนอยู่นี่”

 

 

 

“อะไรวะ” คริสจำใจลุกขึ้นรีบตามออกไป

 

 

 

 

.

.

.

 

 

 

“เอ้าโชนนนนนนนน!!!” เสียงดังกระหึ่มในผับเล็กๆ ถึงจะไม่หรูหราเทียบเท่าที่ที่เคยเที่ยวประจำแต่ก็พอแก้ขัดไปก่อนได้ยามที่ต้องมาเข้าค่ายต่างจังหวัดอย่างนี้ เด็กหนุ่มวัยรุ่นเกือบสิบคนที่รวมกลุ่มกันหนีครูฝึกออกมาเที่ยวพากันเต้นอย่างสนุกสุดเหวี่ยงคลายเครียดจากการฝึกโหดวันแรก

 

 

 

“ชานยอลกูว่ามึงเมาแล้ว” คริสพูดขึ้นพลางพยุงและคอยเก็บแขนขาที่เอาแต่ปัดป่ายไปทั่วก่อนที่จะไปเฉียดโดนหัวใครเข้าจนเป็นเรื่อง ปกติล่อไปสองแก้วก็ยืนไม่อยู่แล้ว เจ้าตัวเล่นยกรัวไม่หยุดตั้งแต่มา แทบจะคลานหน้าไถพื้นอยู่รอมร่อ

 

 

 

“กูม่ายม๊าวววว!!! ..” ตากลมแทบจะลืมไม่ขึ้นเงยหน้าร้องบอกไปอีกทางหนึ่ง

 

 

 

“เออไม่เมาแต่หมาเลยแหละอย่างงี้ เฮ้ยไอ้จงอิน! กูพาไอ้ชานยอลกลับก่อนนะ” คริสร้องบอกก่อนจะลากตัวเพื่อนกลับออกมาจากผับ

 

 

 

“อย่ามายุ่งกาบกูวววว กูจะปายเต้นต๊ออออ เชี่ยเคร๊สสส” คนเมาร้องโวยวายในขณะที่ถูกอุดปากแบกเข้ามายังห้องน้ำ  พาสงบสติอารมณ์ก่อนจะเข้าไปหอนอน ขืนพาเข้าไปทั้งที่เมาหมาอย่างนี้มีหวังครูฝึกจับได้แน่ๆ

 

 

 

“เมาก็หุบปากไปเลย” ร่างสูงเอาผ้าขนหนูชุบน้ำปาดโปะไปบนหน้าหวานไม่หยุด

 

 

 

“ไอ้คริส!” คนที่ท่าทางจะนอนหลับคาอ่างล้างหน้าไปแล้วเด้งตัวขึ้นมากระชากคอเสื้อเพื่อน ปรือตากลมๆนั่นมองหน้าคนตรงหน้าอย่างยากลำบาก

 

 

 

“อะไร? ไอ้ขี้เมา อะไรของมึง เป็นห่าไรหน้าบึ้งใส่กูทั้งวันห้ะ มึงตอบมาดิ๊กูข้องใจมาก” มือใหญ่ตบๆ ลงบนแก้มป่องเรียกสติ

 

 

 

..เขาว่าคนเมาจะไม่โกหก

 

 

 

“กูเบื่อเมิงมากเลยยย!! มึงอ้ะ!!!” มือเล็กเขย่าเพื่อนจนหัวสั่นหัวคลอน

 

 

 

“เบื่อกูทำไม กูไปทำไรให้มึง”

 

 

 

“กูเบื่อเมิงที่สุดเลย มึงชอบไปอ่อยคนอื่นไปทั่ว ฮึ่ยย!”

 

 

 

“ทำไม? กูถามรอบที่ร้อย มึงหึงกูหรอ ห้ะ? หรือมึงชอบคนที่กูไปจีบ มึงชอบใครบอกกูมาเลยเดี๋ยวกูยกให้”

 

 

 

“กูชอบเมิงไง๊ ไอ้ควายยย! แค่นี้ยังไม่รู้อีก ฮื่อ แต่เมิงอ้ะ ไปชอบคนอื่น ไอ้เหี้ยยย” ร่างบางดิ้นพล่านๆลงกับม้านั่ง หลับหูหลับตาพูดอย่างไม่รู้ตัว

 

 

 

“ห้ะ.. มึงว่าไงนะ?”

 

 

 

“กู ชอบ เมิงงงงงง กูไม่ชอบเวลามึงไปชอบคนอื่น ฮึ่กก ใช่สิ๊ กูมันไม่น่ารัก นมก็ม่ายมี ไม่ใช่สเปคมึงเลยช่ะ..”

 

 

 

“ฮ่ะๆ.. มึงชอบกูตั้งแต่เมื่อไหร่?” ใบหน้าหล่อเหลายิ้มขำพลางก้มถาม

 

 

 

“กูจำม่ายด้ายแล่ว ถามห่าไรยากจังวะ คนมาวอยู่มึงเข้าใจหน่อยไอ้เหี๊ยยย” มือเล็กตบปั้กๆ ลงบนหน้าอกแกร่งของเพื่อน

 

 

 

“แล้วทำไมไม่บอกกู”

 

 

 

“ก็เราเป็นเพื่อนกานนี่..เมิงบอกว่าเมิงเกลียดตุ๊ด  ฮื่ออ กูพยายามแล้วแต่กูเลิกชอบเมิงม่ายด้าย กูม่ายช่ายตุ๊ดนะ ปกติกูก็ชอบผู้หญิงไง กูม่ายชอบผู้ชายนะ แต่ทำไมชอบแต่มึงม่ายรู้ แม่งเหี้ยมาก” สองมือปล่อยคอเสื้อเพื่อนแล้วก้มลงขยี้หัวตัวเองอย่างบ้าคลั่งราวกับสับสน

 

 

 

“กูไม่เคยบอกงั้นสักหน่อย ลุกขึ้นไปนอนได้แล้ว”

 

 

 

“……”

 

 

 

“อย่าเสียงดังนะมึง จะเข้าหอนอนแล้ว ถ้าเสียงดังกูจะไปชอบคนอื่น”

 

 

 

“ฮึ๊บ! ม่ายเสียงดังน้า”  มือเล็กยกขึ้นมาปิดปากตัวเองอย่างน่ารักก่อนจะแอบพาอีกคนคลานหลบมุมเข้ามานอนบนฟูก

 

 

 

“เอาหละ นอนได้แล้ว” ร่างสูงถอยร่นไปถอดรองเท้ากับถุงเท้าออกให้อีกคนก่อนจะขยับกลับมาดึงผ้าห่มคลุมตัวให้ มือบางจับหมับเข้าที่มือใหญ่นั้น

 

 

 

“เมิงอย่าไปบอกอ้ายเครสนะว่ากูชอบมาน มานล้อกูตายห่า..อีกอย่างอ่า.. เดี๋ยวมานไม่เป็นเพื่อนกับกู..” เสียงเล็กเอ่ยขึ้นแฝงความเศร้า ใบหน้าหล่อเหลายิ้มอ่อนบางก่อนจะโน้มใบหน้าลงกระซิบ

 

 

 

“เออดิ่ กูจะไม่เป็นเพื่อนมึงแล้ว  ..

 

 

 

… เป็นแฟนเลยแล้วกัน”  ริมฝีปากหยักโน้มลงประทับบนริมฝีปากอิ่มนั้นเนิ่นนาน

 

 

 

 

 

…ถ้ารู้ว่ามอมเหล้าแล้วจะบอกอย่างนี้กูมอมไปนานแล้ว

 

 

 

…กูอึดอัดมาเป็นสิบปีเห็นจะได้ ไอ้เพื่อนสุดที่รัก!

 

 

The End..  ฝากแท็ก  #KYเขาชนไก่หัวใจโดนเธอ จ้า ๕๕๕๕๕๕๕

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s