[ OS ] Krisyeol – Lonely night

[ One Shot ] Krisyeol – Lonely night

BY :  KrisYeol_MAMA

Tag : #KYlonelynight

Song : Lonely night – Simon D

BVBJ-zrCYAAT2gJ

 

 

 

ค่ำคืนที่แสนจะเหน็บหนาวรวดร้าวเข้าไปอีกยามที่หัวใจแหลกสลายไม่มีชิ้นดี ควันบุหรี่สีขาวโพลนถูกปล่อยขึ้นฟ้าระรอกแล้วระรอกเล่า ใบหน้าหล่อเหลาเหม่อมองมุมกว้างของเมืองหลวงที่เต็มไปด้วยแสงสีสุดสายตา วิวจากดาดฟ้าพื้นที่สูบบุหรี่ของผับหรูหราแห่งหนึ่ง ไม่รู้คืนที่เท่าไหร่แล้วกับความอ้างว้างว่างเปล่าอย่างนี้

 

 

 

“จิ๊…” บุหรี่มวนเก่ามอดดับลง มือหนาควักมวนใหม่ออกจากกระเป๋าแต่แก๊สของไฟแช็คราคาแพงประจำตัวดันมาหมดพอดี คิ้วหนาขมวดมุ่น

 

 

 

“ยืมของผมไหม?” คนแปลกหน้าที่กำลังคาบบุหรี่สูบเหมือนกันเดินเข้ามาใกล้ก่อนจะยื่นไฟแช็คของตนให้

 

 

 

รูปร่างสูงโปร่งของผู้มาใหม่ท่าทางส่วนสูงจะน้อยกว่าเขานิดหน่อยยิ้มให้บางเบาแต่ภายใต้ดวงตากลมติดหวานนั้นก็ปิดบังความเศร้าสร้อยไม่มิด เครื่องหน้างดงามนั้นลงตัวกันทุกสัดส่วน ในสายตาผู้ชายด้วยกันเองก็ถือว่าหล่อมากคนหนึ่งแต่ด้วยดวงหน้ากลมกลึงนั้นทำให้เขาดูหวานละมุนขึ้นอย่างบอกไม่ถูก

 

 

 

“ขอบคุณครับ..” ร่างสูงโปร่งรับมาจุดระดมสูบแล้วพ่นควันหนักหน่วงอย่างเดิม ในฐานะนักสูบบุหรี่อย่างผู้เฝ้ามองข้างๆ นั้นรู้ดีว่าอาการสูบจัดอย่างนี้ไม่ใช่คนติดบุหรี่ กลับเป็นคนที่สูบเพื่อปัดเป่าความกังวลในใจบางอย่าง

 

 

 

..ฤทธิ์ของนิโคตินแบบระเหยช่วยกดประสาทคนละส่วนกับแอลกอฮอล์อีกทีหนึ่ง

 

 

 

“สูบเหมือนไม่เผื่อปอดไว้สูบพรุ่งนี้เลยนะคุณ อกหักหรือไง?”  ดวงตาฉ่ำหวานไล่มองการแต่งตัวแฟชั่นจัดจ้านของคนข้างกาย รอยสักสีดำรูปประหลาดนั่นมันคงดูไม่ได้หากอยู่บนเรือนร่างของคนอื่น แต่กลับดูดีจนแทบคลั่งยามอยู่บนสองแขนของผู้ชายคนนี้

 

 

 

“หึ..รู้ได้ไง? หน้าผมมันหมดอาลัยตายอยากขนาดนั้นเลยหรอ?” ใบหน้าหล่อเหลาติดร้ายกาจหันหน้ามาเผชิญหน้ากับอีกคน จุดรอยยิ้มเหยียดๆราวกับกำลังซ้ำเติมตนเอง

 

 

 

“ผมเดาเอาน่ะ  ..เพราะผมก็อกหักเหมือนกัน” แขนข้างหนึ่งยกขึ้นเท้าคางขึ้นบนโต๊ะเก่าๆ ที่ตากแดดตากลมทุกวันบนดาดฟ้า ดวงตาหวานลึกจดจ้องเสียอีกคนต้องหันกลับมาจ้องตามราวกับต้องมนต์

 

 

 

“มีใครที่ไหนกล้าทิ้งคนหล่อๆอย่างคุณ?”

 

 

 

“ใครๆก็บอกผมแบบนั้น  ฮะๆ แต่ผมว่าแฟนของคุณต่างหากที่พลาดยิ่งกว่าแฟนของผม ..ผมชานยอลนะ ปาร์คชานยอล” ร่างโปร่งหลุดหัวเราะก่อนจะยื่นมือออกมาขอทำความรู้จัก

 

 

 

“ผมคริส..” มือใหญ่ยกขึ้นกระชับทำความรู้จัก สองร่างสูงโปร่งนั่งเอนหลังลงบนเปลสนามข้างๆ กัน เหม่อมองไปบนท้องฟ้ากว้างแต่กลับไม่มีดาวเลยสักดวงราวกับตอกย้ำความเงียบเหงาของค่ำคืน

 

 

 

“ทั้งที่เรานั่งอยู่ด้วยกัน แต่คืนนี้มันยิ่งเงียบเหงาขึ้นคุณว่าไหม” ดวงตาคมมองไปข้างบนด้วยความว่างเปล่า

 

 

 

“ความเหงามันคูณสองมั้ง.. ทั้งของคุณและของผม” เสียงทุ้มหวานเอ่ยกลั้วหัวเราะก่อนจะค่อยๆ โน้มกายเพื่อฟังเสียงคนข้างกายที่เหมือนจะเป็นคนพูดไม่เก่งให้ชัดๆ

 

 

 

“ผมว่า..เอ่อ..” ใบหน้าหล่อเหลาละจากกระบะเขี่ยบุหรี่อีกฝั่งของเปลนอน กำลังจะเอ่ยชวนกลับเข้าไปด้านในผับ แต่ต้องชะงักกึกเมื่อพบว่าใบหน้าหล่อของอีกคนนั้นกำลังโน้มเข้าใกล้จนลมหายใจอุ่นเจือกลิ่นบุหรี่หอมหวานนั้นรดลงบนปลายจมูก

 

 

 

“คุณ..มีแฟนเป็นผู้หญิงหรอ?” ใบหน้าหล่อหวานนั้นยิ้มออกมาราวกับขำขันอะไรบางอย่าง

 

 

 

“ก็ใช่น่ะสิ..”

 

 

 

“ถึงว่า…” รอยยิ้มหวานนั้นแต้มเติมลงบนแก้มมากกว่าเดิม ทำให้คนแปลกหน้าดูน่ารักขึ้นอย่างบอกไม่ถูกตั้งแต่เริ่มสนทนากัน

 

 

 

..ชะงักซะขนาดนี้ก็พอจะรู้ว่าไม่คุ้นกับผู้ชาย

 

 

 

“อะไร?”

 

 

 

“เปล่าครับ.. แล้วคุณ ..เคยคิดจะมีอะไรกับผู้ชายด้วยกันบ้างไหม?” เสียงทุ้มหวานเอ่ยลากเสียง รอยยิ้มที่แพรวพราวนั้นทำให้อีกคนเริ่มเกิดการต้านทานกันเองใบประสาทรับความรู้สึก

 

 

 

“ไม่รู้สิ ผมไม่ซีเรียสหรอก” ดวงตาคมจดจ้องคนตรงหน้าราวกับว่าสายตามีเลศนัยนั้นต้องการจะสื่อถึงอะไร

 

 

 

“สายตาคุณบอกว่าซีเรียส..แต่..ลองดูไหม ไหนๆวันนี้ ทั้งคุณกับผมก็เหงา”

 

 

 

“….? ”  ใบหน้าหล่อเหลาหันมองด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม

 

 

 

“ฮ่ะๆ.. ล้อเล่นน่ะ แค่จะบอกว่าแฟนผมเป็นผู้ชาย” รอยยิ้มเดิมยังไม่ลดความน่ามองลงถึงแม้ว่าปฏิกิริยาตอบกลับของคนร่างสูงบ่งบอกว่าตกใจกับรสนิยมของอีกคน

 

 

 

“…..” คริสเพียงแต่ยิ้มให้คนแปลกหน้ารูปหล่อไม่แพ้กัน ร่างโปร่งนั้นลุกขึ้นเดินหลังจากเฉลยความจริงของคำพูดนั้นว่าเพียงพูดเย้าแหย่เขา สองขายาวก้าวเดินกลับโดยที่เพียงแต่ยิ้มอำลาเขาเท่านั้น

 

 

 

ร่างสูงลุกขึ้นตามก่อนจะฉุดดึงแขนเล็กนั้นแล้วดันร่างอีกคนให้ชิดผนัง สองแขนล็อคพื้นที่สองข้างลำตัวไม่ให้อีกคนไปไหน ลมหายใจเข้าออกรุนแรง ฤทธิ์นิโคตินเข้มข้นในกระแสเลือดทำให้เขาร้อนรุ่ม.. ยิ่งดวงตาฉ่ำระริกนั้นยิ่งราวกับเชื้อไฟให้เขาร้อนขึ้นไปอีก

 

 

 

“ที่ไหน…” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถาม ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงชิดใกล้คนที่ส่วนสูงไล่เลี่ยกันจนปลายจมูกคลอเคลีย

 

 

 

“แน่ใจหรอ?…” ดวงตากลมจดจ้อง

 

 

 

“ไม่มีอะไรต้องลังเลเลยนี่..”

 

 

 

“ผมไม่ได้กลัวคุณเสียใจ ผมแค่กลัวว่าคุณจะไม่กลับไปชอบผู้หญิงอีกต่างหาก” เสียงหัวเราะพ่นออกจมูก สองแขนยกขึ้นคล้องคอคนตรงหน้าด้วยแววตาเย้ายวน

 

 

 

“อ้อ.. แต่กับแฟน ผมเป็นคิงนะ” ชานยอลเอ่ยบอกซ้ำ คิ้วบางยกขึ้น ไหวไหล่สบายๆ

 

 

 

“แน่ใจหรอ?…”

 

 

 

“ย้อนผมหรือไง?”

 

 

 

“เปล่า.. ผมก็แค่กลัวว่าคุณจะกลับไปเป็นคิงไม่ได้อีกเหมือนกัน” รอยยิ้มร้ายยกขึ้น สองสายตาร้อนแรงจดจ้องกันและกันอย่างไม่ลดละ

 

 

 

ผ่านค่ำคืนที่แสนเงียบเหงาและรวดร้าวไปอย่างร้อนแรงกับคนแปลกหน้าที่ไม่ต้องมีความผูกพันทางจิตใจอะไรก็ดีไม่น้อยในความคิดของคนเหงาสองคน สัมพันธ์ทางกายที่มีเงื่อนไขเพียงแลกเปลี่ยนให้กันและกันพึงพอใจแล้วสุดท้ายก็ต่างคนต่างกลับไปในทางของตนเอง รู้จักเพียงชื่อและใบหน้าอันน่าหลงใหลของอีกฝ่ายเพียงเท่านั้นเอง…

 

 

 

“คริส..!? ไม่นึกว่าจะเจอกันอีก  พรหมลิขิตหรือเปล่านะ ฮ่ะๆ” สองคนพบเจอกันอีกครั้งในเพียงสามวันถัดมา ณ ผับหรูหราแห่งใหม่ย่านไกลจากเดิมหลังจากที่แยกย้ายกันคืนนั้น

 

 

 

“ผมตั้งใจมาต่างหาก..”

 

 

 

“ติดใจผมแล้วหรือไง?” ร่างโปร่งนั่งลงข้างๆ พลางยกแก้วสุราฤทธิ์แรงของอีกคนขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมด ดวงตากลมฉ่ำคู่เดิมทำให้คนเฝ้ามองรู้สึกได้กลับมามีความรู้สึกโปรดปรานกับอะไรบางอย่างอีกครั้ง

 

 

 

“อาจจะอย่างนั้น..  คืนนี้คุณไปกับผมได้ไหม..” ดวงตาคมจดจ้องเข้าไปในดวงตาฉ่ำวาวดวงนั้น พลันรอยยิ้มหวานก็ปรากฏขึ้น

 

 

 

…รอยยิ้มที่ทดแทนแสงสว่างในคืนที่เงียบเหงาของผม

 

 

 

THE END….  รบกวนแท็กคอมเม้นท์   #KYlonelynight ด้วยน้า ขอบคุณค่ะ ^^

 

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s