KrisYeol :: ลูกแมวขี้หวง [ Refused ] – Part 2 [ END ] **NC-20

เนื้อหาก่อนหน้า  >> http://my.dek-d.com/apisanan/writer/viewlongc.php?id=929276&chapter=5

 

 

 

           ร่างบอบบางเปียกประปรายไปด้วยหยดน้ำพราวถูกสองแขนแกร่งอุ้มตัวปลิวมาวางไว้บนเตียงนุ่มอย่างอ่อนโยน แขนเล็กยกขึ้นคล้องคอคนรักก่อนจะพลิกร่างตนเองขึ้นอยู่ด้านบน สะโพกอิ่มบดเบียดลงกับส่วนนั้นของคนด้านล่างแนบแน่น

 

 

 

 

“ตรงไหนบ้าง?” ใบหน้าน้อยกึ่งก้มกึ่งเงย หลบสายตาเจ้าเล่ห์ที่เอาแต่จดจ้องการกระทำของตนเอง

 

 

 

“ครับ?..” คนรูปหล่อยิ้มกริ่ม รู้ว่าคนตัวเล็กจะถามว่าอะไร แต่อยากแกล้งให้พูดออกมา

 

 

 

…ชานยอลนิสัยเหมือนลูกแมวที่รักและหวงเจ้าของยิ่งกว่าอะไร ทุกครั้งที่เจ้าตัวรู้สึกว่าเจ้านายกำลังจะถูกพรากออกไปจากอก ลูกแมวน้อยก็จะแสดงความเป็นเจ้าของอย่างเอาแต่ใจ

 

 

 

..แต่ทำไมเขาถึงชอบนักนะ

 

 

“แบคฮยอนจูบตรงไหนบ้าง?” ใบหน้าสวยบูดบึ้ง คิ้วบางขมวดมุ่น รู้ว่าคริสเข้าใจสิ่งที่ถามแต่ก็แกล้งทำเป็นไม่รู้

 

 

 

“ทั้งตัวเลย..ไม่เหลือกลิ่นเหมียวชานชานเลย” เสียงทุ้มเอ่ย

 

 

 

..ลูกแมวจะคลอเคลียเพื่อให้กลิ่นของตัวเองติดอยู่ตามร่างกายของเจ้าของเพื่อแสดงว่าตัวเองเป็นเจ้าของมนุษย์คนนั้นๆ

 

 

 

“…..” ใบหน้าน้อยยิ่งบูดบึ้งกว่าเดิมเมื่อเห็นคนรักอมยิ้มเยาะเย้ย ร่างน้อยโน้มลงแนบกายกับแผ่นอกเปลือยเปล่า ริมฝีปากบางประกบจูบไร้เดียงสาที่พยายามเพิ่มขีดความร้อนแรงอย่างน่าเอ็นดู ลิ้นร้อนไล้เลียริมฝีปากหยักที่เปิดทางอย่างยินดี

 

 

        ลิ้นหนาส่งออกมาหลอกล่อความสนใจของแมวน้อยให้ไล่งับราวกับเป็นขนมแสนอร่อย สองมือกว้างยกขึ้นตวัดโอบตัวบางที่กำลังขยับเคลื่อนเสียดสีอยู่บนกายแกร่งของตนอย่างตั้งใจยั่วยวน

      ริ้มฝีปากเจ่อแดงเพราะถูกหยิบยื่นจูบร้อนเร่าของจริงให้ละลงมายังซอกคอแกร่ง ฟันขาวเรียงซี่สวยขบครูดให้เป็นรอยจางๆ ก่อนจะออกแรงดูดรั้งให้ขึ้นสีเลือดฝาดเข้มประปรายไปทั่วบริเวณ กระจายลงมายังหน้าอกแกร่งและหน้าท้องซิกแพคเนื้อแน่น

 

 

 

“อา~ น่ารักจัง” เสียงทุ้มครางแหบพร่าเป็นคำชม เหมียวน้อยได้แต่ยิ้มหวานอย่างเป็นปลื้มและเขินอายอยู่ในที ก่อนจะต้องเบนหลบเมื่อถูกมือกว้างดึงรั้งหัวกลมๆ ให้ลงไปใกล้กับส่วนเต่งตึงที่กำลังพองตัวอยู่ตรงหน้า

 

 

 

“เหมียวชานกินขนมหน่อยสิคะ หืม~..” นิ้วยาวเขี่ยๆ ข้างแก้มกลมที่ขึ้นสีแดงจัดราวกับลูกมะเขือเทศ รู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งหน้า หัวกลมพยักรับเบาๆ ก่อนจะค่อยๆโน้มลงจุมพิตที่ร้อนปลายร้อนผ่าวแผ่วเบา

 

 

 

จุ๊บ~

 

 

 

“น่ารักที่สุดเลย อย่างนี้จะป้อนขนมทั้งคืนเลย” เสียงทุ้มเอ่ยก่อนจะกดให้ริมฝีปากบางรับเจ้าขนมแท่งร้อนเข้าไปในโพลงปากนุ่ม

 

 

 

“อื้อออ~ ..” เสียงเล็กประท้วงเสียงอู้อี้เมื่อความยาวของมันทะลุทะลวงไปถึงต้นลำคอ แมวเหมียวสำลักค่อกแค่กอย่างน่ารัก ตวัดสายตาค้อนให้ไปหนึ่งยก

 

 

 

        ลูกเหมียวยั่วสวาทค่อยๆ เล็มเลียจากปลายลงไปยังส่วนต้น พลางใช้สองมือช่วยขยับคลึง ครอบครองเข้าไปทั้งหมดแล้วห่อปากขยับขึ้นลง  ดวงตาฉ่ำปรือปรอยเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของทั้งที่เจ้าขนมแสนโปรดยังคงค้างคาอยู่ในปากทำเอาคนได้เห็นแทบจะอดใจไม่ไหว จับมากระแทกเสียมให้เข็ดด้วยความหมั่นเขี้ยว

 

 

 

“อื๊มม~ อือ~” เสียงหวานครางแผ่วหวิวเมื่ออุ้งมืออุ่นลูบไล้กรอบหน้าเรียวอย่างเอ็นดู ใบหน้าหวานชะงักนิ่ง ปล่อยให้สะโพกแกร่งขยับเข้าออกตามจังหวะที่พอใจ

 

 

 

“อ่ะ..อ้า~~..ชาน อืมม~” ฟันคมขบกันด้วยอารมณ์ที่พุ่งพล่านยามใกล้จะถึงปลายทาง เอวแกร่งกระตุกเกร็งก่อนจะใช้มือช่วยขยับเข้าออกรัวเร็วสองสามครั้ง ความปรารถนาอุ่นร้อนขาวบริสุทธิ์พุ่งฉีดเปรอะไปทั่วใบหน้าหวานและริมฝีปากเจ่อยั่วที่เจ้าของกำลังหลับตาพริ้มรอรับอย่างยินดี

 

 

 

“อ๊ะ~” เสียงหวานอุทานด้วยความตกใจเมือถูกสองมือแกร่งกระชากด้วยความรวดเร็วให้ลงไปนอนกับพื้นเตียง นิ้วยาวปาดคราบความรักสีน้ำนมที่เปรอะเปื้อนอยู่ตามใบหน้าหวานแล้วส่งเข้าไปในโพลงปากสีสด

 

 

 

“อื้ออ..อืม~” ร่างหนาทาบทับอยู่ด้านบนกำลังง่วนอยู่กับการลิ้มชิมรสของร่างหวานเบื้องล่างอย่างกระหายอยากทั้งที่ดื่มด่ำอยู่เกือบทุกคืน.. เพราะร่างกายของปาร์คชานยอลมันยิ่งกว่าสิ่งเสพติดที่เขาต้องการมากขึ้นเรื่อยๆ จนขาดไมได้อีกต่อไปแล้ว นิ้วยาวขยับเข้าออกในโพลงปากร้อนที่กำลังดูดเลียนิ้วของเขา

 

 

 

“อา~..เซ็กซี่จัง” เสียงแหบพร่าเอ่ยชมก่อนจะมอบจูบเร่าร้อนให้อีกครั้งแล้วครั้งเล่า ถอนนิ้วที่ฉ่ำน้ำหวานใสที่ไหลเปรอะลงข้างแก้มเนียนนั้นแล้วส่งไปทักทายปากทางรักร้อนรุมที่ตอนนี้สั่นระริกอย่างต้องการ

 

 

 

“อ่ะ อ๊า~~ ฮึ่กก..อื้อออ~” ปลายนิ้วแรกส่งเข้าไปทักทายผนังเนื้อนุ่มด้านใน ร่างบางผวาเฮือก สองแขนกอดคอแกร่งแน่นพลางแยกสองขาเรียวสวยออกจากกันมากขึ้นอีก

 

 

 

“อืออ.. ชานยอลอา~ อึ่กก” ฟันคมขบกันแน่นจนสันกรามนูนขึ้น เส้นเลือดขมับเนียนปูดโปนทั่วใบหน้าหล่อเหลาเมื่อสอดสิ่งใหญ่โตกว่านั้นเข้าไปแทนที่นิ้วยาวอันเดิม

 

 

 

“อึ๊กก~ อ๊า~..ค..คริส อื้ออ อ่า~~…” ร่างบอบบางถูกพลิกตัวขึ้นด้านบนทำให้ส่วนเชื่อมต่อสัมผัสกันมากขึ้น เสียงหวานครางลั่นราวกับว่าลืมไปว่าทั้งห้องไม่ได้มีเพียงตนสองคน

 

 

 

“อื้อ~..อา” เสียงทุ้มคำรามต่ำเซ็กซี่ ขยับนำจังหวะโดยการช่วยยกสะโพกตึงนั้นขึ้นลงกลืนกินความเป็นชายของตนเองเป็นจังหวะเนิบนาบ

 

 

           หลังจากสะโพกบางเริ่มปรับตัวและคุ้นชินก็เริ่มขยับขึ้นลงเองอย่างคล่องตัว ส่วนเชื่อมต่อบีบรัดเจ้าสิ่งแปลกปลอมที่ดุนดันเข้ามาทักทาย สองมือบางค้ำยันอยู่กับหน้าท้องแกร่ง โดยที่หนึ่งมือของคนเบื้องล่างกำลังลูบจับปลอบประโลมส่วนพองตัวตึงแน่นขนาดน่ารักตรงหน้า และหยอกล้อกับติ่งไตสวยที่เด่นหราอยู่กลางแผ่นอกขาวสะคราญ

 

 

 

“อ่ะ อ๊า~..พี่คริสเป็นของชานยอล อื้ออ~ คนเดียวนะ ห้าม..อื้อ ห้ามน่ารัก แฮ่ก~ อ้ะ.. ห้ามหล่อ อึ่กก~ ไม่ชอบให้ใคร อื้อ เข้าใกล้ อ๊า~ ไม่งั้นจะ..อืออ ไม่ทำแบบนี้ให้แล้ว ไม่น่ารักแล้ว แฮ่กก~” เสียงหวานพูดขาดห้วงด้วยอารมณ์เสียวซ่านสะท้านไปทั้งกาย เหงื่อเม็ดใสชุ่มโชกไปทั้งกายบางที่ขยับขึ้นลงรัวเร็วสลับหน่วงช้าไม่หยุดหย่อน ร่างอรชรกำลังร่ายรำอยู่บนกายแกร่ง ดวงตากลมฉ่ำหวานปรือมองยั่วยวนคนรักเบื้องล่าง ฟันเรียงซี่สวยขบริมฝีปากล่างจนห้อเลือดด้วยแรงอารมณ์ สายตาคมจดจ้องภาพตรงหน้าอย่างหลงใหลจนแทบคลั่งก่อนจะสวนสะโพกขึ้นลงเป็นจังหวะหนักขึ้นเรื่อยๆ เช่นกัน

 

 

 

“อ่า~..ชานยอล อื้อ~ ก็เป็นของพี่คนเดียวนะ”

 

 

 

“ของคริส อ๊า~ ..ของคริสคนเดียว อ๊ะ ..อ๊ะ~~..” เสียงร้องครางหวานหวิวดังประสานกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อไปทั่วทั้งห้อง

 

 

 

“อ้ะ อ้ะ ม..ไม่ไหว คริส อื้อ อ๊า!!~~~” ร่างบอบบางกระแทกกายขึ้นลงสองสามครั้งก่อนจะกระตุกเกร็งร่าง โน้มกายลงกอดคนรักเบื้องล่างไว้แล้วปลดปล่อยความปรารถนาออกมาเต็มแผ่นท้องของอีกคน ตามมาด้วยสองแขนแกร่งที่กอบกำสองก้อนเนื้อบั้นท้ายอวบอิ่ม กระแทะกระทั้นอีกหน่อยแล้วพุ่งทะยานสู่จุดเดียวกันที่ร่างบางสัมผัสเมื่อสักครู่

 

 

 

           สองร่างหอบกระเส่ากอดก่ายกันด้วยความเสน่หา กลิ่นกรุ่นเหงื่ออันเนื่องมาจากกิจกรรมรักร้อนผสมกับกลิ่นน้ำหอมประจำตัวของกันและกันนั้นมันช่างน่าพิศวาสนัก ทั้งสองสัมผัสและลิ้มรสกายกันและกันราวกับสิ่งเสพติดที่ยิ่งเสพก็ยิ่งสุขสม กระหายอยากมากขึ้นไปทุกวินาที และต่อจากนี้คงขาดกันไปไม่ได้อีกแล้ว…

 

                                            

อ่านต่อ  >>  http://my.dek-d.com/apisanan/writer/viewlongc.php?id=929276&chapter=5

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s