อย่าบอกให้ใครรู้ [ Secret Love] – NC Part

 

เนื้อหาก่อนหน้า >> http://writer.dek-d.com/apisanan/writer/viewlongc.php?id=929276&chapter=1

 

 

 

“ค..คริส เดี๋ยวใครมาเห็น” เสียงหวานเกระเส่าพร่า ผลักหน้าอกแกร่งด้วยเรี่ยวแรงอันน้อยนิด  มือหนาถลกเสื้อยืดตัวเก่งของคนตรงหน้าขึ้นช้าๆ ปลายนิ้วยาวลูบเขี่ยสองเม็ดน่ารักบนเนินอกเนื้อลื่นมืออย่างหยอกเย้า

 

 

“ไม่มีใครรู้หรอกน่า~” ร่างสูงยังคงซุกใบหน้าหล่อเหลาอยู่กับซอกคออุ่นร้อนที่ตอนนี้กระถดหนีอย่างจั๊กจี้

 

“อื้ออ..ค..คริส พี่ อ้ะ..พี่คริส~ เดี๋ยว..เดี๋ยวคืนนี้ไปหาที่ห้องก็ได้” เสียงหวานรวบรวมคำพูดออกมา ก็จริงที่เขาเป็นรูมเมทกับแบคฮยอน แต่เจ้านั่นชอบไปขลุกตัวอยู่ที่ห้องพวกจงอินกับคยองซูบ่อยๆ  คงไม่สงสัยอะไรหรอก…มั้ง และตอนนี้คริสก็กลับมาอยู่ที่หอแล้ว ด้วยอภิสิทธิ์ความเป็นหัวหน้าวงหรืออะไรก็แล้วแต่ทำให้ร่างสูงได้นอนคนเดียวในห้องใหญ่

 

“ก็ได้…สัญญานะ” ร่างสูงชะงักก่อนจะผละตัวออกมากจ้องดวงตาหวานฉ่ำนิ่ง นิ้วก้อยยาวยกขึ้นมารอเกี่ยวก้อยสัญญา

 

“ฮะ…” ใบหน้าจิ้มลิ้มพยักขึ้นลงหงึกหงัก ถอยหายใจเฮือกใหญ่เพราะหากจะทำอะไรๆ นี้นี้ตอนนี้เขาคงแย่แน่ ตอนนี้เจ้าลิงๆ ที่เหลืออยู่กันเต็มบ้านขนาดนี้ ช่วงเย็นๆ แบบนี้เซฮุนและเทาชอบออกไปเล่นบาสกัน และลูกบาสก็กลิ้งไปมาอยู่ตรงเท้าเขานี่เอง ถ้าสองคนนั้นเข้ามาจะทำยังไง

 

“……..” ร่างสูงยิ้มมุมปากก่อนจะประทับจูบร้อนแรงกับริมฝีปากอวบอิ่มอีกครั้ง เสียงหวานครางอือก่อนจะเผยอปากรับอย่างต้านทานไม่ไหว ลิ้นอุ่นคลอเคลียเลียริมฝีปากสีแดงสดก่อนจะผละออกมายิ้มเจ้าเล่ห์

 

“ยิ้มแบบนี้..ม..หมายความว่าไง?” ตากลมถลึงมองก่อนจะหยิกที่หน้าท้องแน่นของคนรักไม่เบานัก เหมือนว่าตัวเองจะเสียรู้คนเจ้าเล่ห์เข้าให้แล้ว

 

“โอ๊ยๆ~ ยิ่งหยิกยิ่งตื่นนะ ไม่รู้หละ รับผิดชอบเลย” สองแขนแกร่งอุ้มร่างบอบบางของคนตรงหน้าไปวางบนโต๊ะข้างผนัง

“พี่คริส! อ้ะ..” มือบางจับสะเปะสะปะไปตามมือแกร่งของคนรักที่ขยับลูบไล้ไปมาทั่วทั้งร่าง นิ้วยาวสะกิดตุ่มไตเม็ดเล็กอีกครั้ง

 

“ก็ชานยอลสัญญาว่าคืนนี้จะไปหา แต่พี่ไม่ได้สัญญาว่าตอนนี้จะปล่อยออกไปง่ายๆนี่นา”  ลิ้นร้อนแลบเลียรสหวานละมุนของหัวไหล่บางที่คอเสื้อร่นลงตกไหล่ด้วยแรงดึงของเขา

 

“อ๊ะ..อื้อ~ ฮึ่กก คน อื้อ! คนเจ้าเล่ห์ ..” หน้าอกบางแอ่นรับสัมผัสเสียวซ่านเมื่อจูบหวานร้อนแรงขยับต่ำลงเรื่อยๆ ปลายลิ้นกระดกสัมผัสกลั่นแกล้งจนร่างบางสะท้าน แรงดูดดึงหนักหน่วงทำให้ผิวขาวๆนั้นขึ้นเป็นรอยแดงทั่วกาย มือกว้างปลดเสื้อผ้าตัวน่ารักออกจากกายระหง

 

 

…ตกลงกันแล้วว่าไม่ให้ทำรอยนอกเสื้อผ้า

 

 

“อ่า~ อึ้กก..พี่คริสฮะ” เสียงหวานละมุนเอ่ยเรียกคนรักแผ่วเบาเพราะกลัวจะเล็ดรอดออกด้านนอก มือบางจิกกำเส้นผมที่สั้นลงจากสัมผัสคุ้นเคย ปลายจมูกโด่งไล้สูดกลิ่นกายไร้เดียงสาตรงซอกขาสวย ฟันคมครูดเขาๆ ราวกับกลั่นแกล้งเมื่อร่างบางสะดุ้งเฮือกทันทีที่สัมผัส

 

“อ๊ะ~..แฮ่กก~..ค..คริส อ่า~…” สะโพกมนลอยเคว้งเมื่อโพลงปากร้อนครอบครองส่วนอ่อนไหวสีอ่อน ขยับเข้าออกเป็นจังหวะช้าเร็วสลับกัน มือบางยกขึ้นปิดเสียงร้องของตนเองแทบไม่ทัน

 

“อื้อออ!! ~” เสียงอู้อี้ดังลอดออกมาเล็กน้อย คนตัวสูงยิ้มอย่างถูกใจก่อนจะกระทำรักอย่างชำนาญตามแบบฉบับ นิ้วเรียวจิกไหล่ของเขาจนถลอก

 

“ไม่แกล้งแล้วครับ..” ใบหน้าหล่อเหลาผละออกมาก่อนจะยืดตัวขึ้นเต็มความสูง ดึงมือบางที่ปิดปากสวยอยู่นั้นออกมาแล้วประทับปิดด้วยริมฝีปากหยักของตนเองแทน สองมือช้อนท่อนขาเรียวขาวจัดขึ้นเหยียบบนโต๊ะที่สะโพกมนค้างอยู่ จับทั้งสองขาแยกกว้างออกจากกัน

 

“อ้ะ!~..” เสียงหวานเผลอร้องออกมาไม่เบานักเมื่อนิ้วยาวเย็นเฉียบสัมผัสผ่านช่องทางสีชมพูสดน่ารัก ในสายตาของคริสมันช่างดูบริสุทธิ์ไร้เดียงสานัก .. ความบริสุทธิ์ที่เขาสามารถเป็นเจ้าของและทำลายมันได้เพียงคนเดียว

 

“อื้ออ..อือ..อึ้กก~.. คิด..อึ๊~..คิดถึงมากนะ” ใบหน้าหวานเชิดสูงเมื่อปลายส่วนแข็งแรงร้อนผ่านกำลังไล้สัมผัสเขี่ยทักทายอยู่ตรงปากทาง ลมหายใจร้อนหอบหนักขึ้นเรื่อยๆ ก่อนจะยกสองแขนขึ้นคล้องคอแกร่งของคนสูงกว่า

 

“แทบขาดใจตายเลย… กอดเท่าไหร่ จูบเท่าไหร่ก็ไม่พอ..อืออ~ ชานยอลอา..” เสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยหวานกระซิบข้างหูจนคนฟังระทดระทวยไปทั้งกาย มือบางลูบไล้ท้ายทอยแกร่งอย่างเร้าอารมณ์

 

 

“จูบสิ.. กอดสิ… รออยู่เหมือนกัน อ๊า~~” เสียงหวานครางแผ่วหวิวเมื่อถูกรุกรานเป็นสัมผัสแผ่วเบาหากแต่แนบแน่น ผนังเนื้อนุ่มเสียดสีกับแท่งร้อนแข็งขืนเสียวสะท้านไปทั้งกาย  ลมหายใจหอบหนักและกรามคมที่ขบแน่นของคริสเป็นสิ่งที่กระตุ้มอารมณ์ภายในของชานยอลได้ดีเสมอ

 

…เซ็กซี่

 

 

“อื้อ.. รักคริสนะ..รัก อา~..” สองมือบางประคองใบหน้าคมเข้ามาประทับจูบก่อนจะขยับขาแยกออกกว้างมากขึ้นให้อีกคนดันกายเข้ามาจนสุด

 

“อื้อ~ แฮ่ก.. อ๊ะ อ๊ะ..” มือบางบกขึ้นปิดเสียงของตนเองอีกครั้งเมื่อร่างสูงถาโถมกายเข้ามาหนักหน่วงขึ้น อากาศที่ร้อนอับอยู่แล้วในห้องเก็บของคับแคบโหมกระพืออุณหภูมิสูงขึ้นราวกับไฟลุกโชน เหงื่อเม็ดใสไหลอาบกายทั้งสองร่างที่กำลังสาดซัดแรงอามณ์ใส่กันและกัน

 

“ชานยอลอา…อือ~…” เสียงโทนต่ำคำรามในลำคอด้วยความรู้สึกที่พุ่งทะยานขึ้นไปจนจะทะลุขีดสุด มือหนาคว้าลำคอระหงเข้ามาประกบริมฝีปากอวบอิ่มรุนแรงจนช้ำบวมเล็กน้อย ขยับสะโพกกระแทกกระทั้นเข้าไปในกายร้อนรัดรึง

 

“อ้ะ~ อ๊า.. อืมม~ อึ้กก อ๊า.. ~” ใบหน้าหวานซบลงบนบ่าแกร่งชื้นเหงื่อ รัดช่องทางนั้นให้แน่นขึ้นเมื่อถึงช่วงปลายของแรงอารมณ์ที่พุ่งสูง

 

“อือ…” ฟันคมขนกรามแน่นอีกครั้งก่อนจะขยับเข้าออกแรงๆอีกสองสามครั้งก่อนที่ทั้งสองฝ่ายจะปลดปล่อยแรงปรารถนาสัมผัสกายของกันและกัน

 

 

“แฮ่ก~..แฮ่ก~..” สองกายที่ยังเชื่อมต่อโอบกอดด้วยความคิดถึงสุดหัวใจ ช่วงเวลาที่ห่างกันไปดพัยงนาทีเดียวก็กระวนกระวายใจมากแล้ว นับประสาอะไรกับการที่คนร่างสูงจากไปไกลแรมเดือน พอกลับมาสู่อ้อมกอดของกันและกันแล้วก็ไม่อยากจะห่างกันไปไหนอีกแล้ว.. แม้แต่วินาทีเดียว

 

อ่านต่อ >> http://writer.dek-d.com/apisanan/writer/viewlongc.php?id=929276&chapter=1

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s